Shivareddy, Kolar (Hindistan) bölgesinde kuraklıkla mücadele eden bir çiftçi ailesinden geliyor. 2005 yılında Bengaluru’ya taşınıp bir sebze dükkanı açtı ve AI yazılım mühendisi oldu. 2018’de, su ihtiyacı düşük, yağışla büyüyebilen ve pestisit bağımlılığı az bir ürün arayışına girerek, kremalı tadı nedeniyle “custard apple” (kremşanti elması) seçti.
Shivareddy, ağaçları daha yoğun dikip üç farklı çeşit seçerek verimini artırdı. Geçen yıl 20 ton, bu yıl 25 ton üretim elde etti. Ancak geleneksel Balangar çeşidi sadece 3‑4 gün raf ömrüne sahip ve tohumları toksik. Bu sorunları aşmak için Bangalore’daki Indian Institute of Horticulture Research (IIHR) ekibi, daha uzun raf ömrü, düşük tohum ve yüksek pulp içeriği sunan “Arka Sahan” hibritini geliştirdi. Hibrit, odada bir hafta dayanabiliyor ve verim %30’dan %70’e çıkıyor.
Maharashtra eyaleti, ülkenin custard apple üretiminin neredeyse üçte birini sağlıyor. Navnath Malhari Kaspate, 12‑15 yıl süren çapraz tohumlama çalışmalarıyla NMK‑01 adlı yüksek verimli bir çeşit ortaya çıkardı. 2014’ten beri 50 dönümde yaklaşık 10 ton/acre verim elde ediyor ve bu çeşit, kalın kabuk, uzun raf ömrü ve tatlılığı sayesinde Orta Doğu ve Avrupa pazarına ihraç ediliyor.
İhracat süreci son derece karmaşık: hasat zamanı, paketleme, havaalanına taşıma, uçuş, gümrük ve sıcaklık kontrolü hepsi dakikalar içinde planlanmalı. Meyve, paketlenmeden önce 5 saat soğutulup soğuk kamyonlarda taşınıyor, özel oluklu kutularla korunuyor. Son yıllarda pulp ve toz formunda ihracat artıyor; pulp, yurt dışındaki dondurma fabrikaları ve kafeler tarafından kullanılıyor ve –18°C’de saklanması gerekiyor.
Shivareddy, artık bütün elmaların yanı sıra pulp de satmak istiyor. -20°C’de soğutma ve pulpu ayırma ekipmanları yüksek yatırım gerektirdiği için çiftçilerin zihniyet değişikliğine ihtiyaç duyuluyor. Custard apple, düşük su ve toprak ihtiyacıyla yüksek teknoloji benimsemesinin sınırlı olduğu bir ürün; ancak talep artıyor ve teknoloji entegrasyonu gelecekte verimi katlayabilir.
Yorum Yap